به لبت به گیسوانت به کمان ابروانت

 که تو را ز جان پرستم

که تو را ز جان پرستم

که تویی بهار عمرم که تو را زجان پرستم

در ضمن به خاطر یه اتفاق تکان دهنده که رخ داده باید

به دو تا دوستای گلم شیوا و شیدای عزیز تسلیت بگم

می دونم از دست دادن عزیزان چقدر سخته

دوستای گلم به خاطر از دست دادن داداشتون ما دوتا عاشق هم

تسلیت می گیم . ما رو هم شریک غم خودتون بدونید

به باران بگویید وقتی می آید لباس سیاه بر تن کند

اینجا کویر مُرده است

ليلي واسه مجنون قاصدي فرستاد اما من چي

اگه كسي قسمم بده اولي ،دومي ،سومي، آخريش همش خودتي

آسمونش تويي ، ستاره ش تويي ، باغچه ش تويي

اصلا هميشه همش فقط تويي

فقط به تو سلام كنم ، فقط با تو حرف بزنم

فقط واسه تو دعا كنم ، فقط تو چيز يادم بدي

دسم فقط تو دس تو باشه ، فقط تو بهم بگي هستی

فقط هستی تو باشم ، بجاش تو هم فقط مال من باشي

تا حالا ديدي گل سرخ وقتي مي خواد واسه ي پروانه ها جا باز كنه

نبينم دلت ازم ببره ، نبينم واسه من اخم بكني واسه ديگران بخندي

بخدا من میمیرم

خلاصه كه حسابي رو اسم همه خط كشيدي

رو تموم شماره هاي جدول دلم ، عمودي ، افقي ، اون خونه ي سياها

اون حرفاي جا افتاده ، اون خطهای وسط به خدا همش تويي

اما يه قول بهم بده ، فقط اهورای من باشی، چون بي تو مي ميرم .

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم

گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم

گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم

گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

نمی دونم با این همه عشق چیکار کنم هرچی داد بزنم عاشقم بازم وسعت عشقم رو نشون

نمی ده!بگو چیکار کنم چیکار کنم تا بفهمی تا چه اندازه عاشقتم

اهورای من هستی ،تو رو به اندازه ی وجود اهوراییت دوست داره

از دیروزی پر از التهاب دلدادگی

لیلی و مجنون

شیرین و فرهاد

ویس و رامین

وامق و عذرا

 زال و رودابه

 بیژن و منیژه

 یوسف و زلیخا

فرخ لقا و امیر ارسلان

 جهانگیر وممتاز محل

شاهرخ و گوهر شاد

 اکبر شاه و جودا

رمئو و ژولیت

تریستان و ایزلد

سامسون و دلیله

پلئاس و ملیزاند

تا امروزی پر از سوزش عشق

هستی و اهورا

نیکا و بهرام

آذر و حمید

آناهیتا و روزبه

راضیه و حامد

عسل و سعید

شراره و سروش

نگین و فرزاد

آیدا و امیر

میثم و پریا

سمیرا و بابک

دریا و فریاد

آرنیکا و رها

بهناز و حمید

ویدا و علی

کتایون و شورش

راحله و شهرام

فاطمه و خسرو

فرگل و سامان

هانیه و شاهو

الناز و هومن

اینا همه ی دو تا عاشقایی هستند که

 ما دوتا عاشق می شناسیم

حالا که این مطلبو خوندی

تو هم توی نظرات اسم تموم دو تا عاشقایی که

می شناسی بنویس تا به همه ی اونایی که

میگن عشق دیگه وجود نداره ثابت کنیم

ما هنوز عاشقیم

لالا لالا نخواب سودی نداره

   همون بهتر که بشماری ستاره

        همون بهتر که چشمات وا بمونه

               که ماه غصش نشه تنها بیداره

                        لالا لالا نخواب میدونه جنگه

                                  دست هر کی میبینی یه تفنگه

                                       یه عمره دور چشمای تو گشتم اما

                                  نفهمیدم که اون چشما چه رنگه

                         لالا لالا نخواب زندونه دنیا 

                  سر ناسازگاری داره با ما

         بشین بازم دعا کن واسه اونکه

ما رو اینجا گذاشت عاشق و تنها

           لالا لالا نخواب اون راه دوره

                 خدا میدونه که حال اون چه جوره

                        توی خلوت میگم اینجا تو هستی

                             خداییش که دلم خیلی صبوره

                                  لالا لالا نخواب تیرست چراغم

                             مثل آتشفشان می مونه داغم

                   بجونه گلدونا کم قصه ای نیست

      هزار شب گفتن دوستت دارم

لالا لالا نخواب خواب که دوا نیست 

          دل دیوونه داشتن که خطا نیست

               میگن دست از سرش بردار ، نمی شه

                       آخه عاشق شدن که دست ما نیست

                                  لالا لالا نخواب تنها میمونم

                                         کمک کن قدر چشماتو بدونم

                                              چرا چشمات پر از اشک عزیزم؟

                                        مگه من مثل اون نامهربونم

                             لالا لالا نخواب ماهو نگاه کن

                       من اسپندو میارم تو دعا کن

                  بگو برگرده دل پیشم بمونه

            کتاب حافظو بردار و وا کن

      لالا لالا نخواب سرما تو راهه

همیشه عمر خوشحالی کوتاهه

      میگن دور میشه میره اون از اینجا

                دروغه! جون هستی، اشتباهه

                      لالا لالا نخواب تلخ جدایی

                             کمر خم میشه زیر بی وفایی

                                     تو بیدار باش همه تو خواب نازن

                                                    برای کی بخونم پس لالایی

                                           لالا لالا نخواب تنهایی زرده

                                   اگه طولانی شه مثل یه درده

                      اگه چشم انتظار باشی که هیچی 

               امید بده به دل که برمیگرده

     لالا لالا نخواب اشکت زلاله

مثل بارون پای نخل وصاله

      من و تو هم شب و هم غم رو کشتیم

               ولی شب چی؟ چقدر اون بی خیاله

                               لالا لالا نخواب دنیا خسیسه

                                           واسه کم آدمی خوب می نویسه

                                                   یکی لبهاش تو خوابم غرق خندست
 
                                       یکی چشماش تو خوابم خیسه خیسه

                                    لالا لالا نخواب عاشق یه سیبه

                            همیشه سرخ و تبدارو غریبه

            تا اون بالاست رسیدست اما تنهاست

پایینم که بیافته بی نصیبه

              لالا لالا نخواب اینجا تباهی

                  شروع قصه ی غصه ی ماهی

                      اونی که ماها رو بیدار نگه داشت

                                    الهی خواب باشه حالا الهی

                                          لالا لالا نخواب تا شب بخوابه

                              بشین اینقدر تا که خورشید بتابه

                 زمونی که یقین کردم بیدار شد

 بخواب با یاد عکسی که تو قابه

 آن زمان که وجودم در محراب نگاهت لغزید نام من در هم شکست

ه)):هجوم یک آغوش داغ

س)):سرود لحظه لحظه های ناب

ت)):تو را خواستن با التهاب

ی)):یک بوسه با آب و تاب

آن لحظه که سکوت چشمانت فریاد می کشید عشق می خواهم

آن زمان در آغوش گرمت غلتیدم

همین آغاز و پایان من بود...یاد نفس های آتشینت بر تنم

حال که در محراب پر ز خواهش چشمانت شکستم

جسم و روحم را در آن آغوش امن مرهم گذار

چون تا ابد این وجود بیمار توست